In het begin van de achttiende eeuw werden delen van het Limburgse platteland, de Belgische Kempen en delen van Duitsland geterroriseerd door de bende van de Bokkenrijders. Het verhaal gaat, dat een groep dieven en plunderaars een eed hadden afgelegd op duivel, zodat hij hen hielp om het geheim van hun groep te bewaren. Sommige geloofden dat de duivel hen zelfs hielp met verplaatsen van het ene dorp naar het andere, door zichzelf in een bok te veranderen. De bok wordt immers vaak geassocieerd met de duivel. Bekijk maar eens een prent van de duivel, in de meeste gevallen heeft hij bokkenpoten. Een andere legende vertelt, dat het luchtgeesten waren die op bokken gezeten door de lucht konden vliegen en afgesloten huizen konden binnendringen.

Tussen 1730 en 1790 werd Zuid-Limburg geteisterd door maar liefst drie Bokkenrijders-benden. De eerste bende opereerde tussen 1734 en 1756. De tweede bende stond onder leiding van de chirurgijn Jozef Kirchhoff te Kerkrade. Deze groep opereerde tussen 1762 en 1774. Tenslotte vormde zich ook een bende te Meerssen in 1790. De drossaard Clerckx maakte een eind aan deze groep en werd daardoor een legendarische man.

Eén Bokkenrijders-bende bestond uit honderden mensen van alle standen. Van smid tot boer deed mee. Ze plunderde voornamelijk grote afgelegen hoeves, kerken, abdijen en alle andere plaatsen waar maar geld te halen was. Sommige verhalen doen de ronde dat de bendes voornamelijk in opstand kwamen tegen de Franse overheersing (1748), andere verhalen beweren dat het leger niet goed betaalde en dat daardoor soldaten gingen plunderen. Welke verhalen waar zijn en welke niet is tot op heden niet bekend.

Bronnen:
Bokkenrijders: een sage uit vroeger tijd
Encarta
Restaurant De Bokkerijder (Vaals)