Website
Jubileum
| 10 jarig jubileum gedachtes |
In tien jaar tijd gebeurt er ontzettend veel. Dagelijks werken aan de website werpen vruchten af als we kijken naar het grote aantal bezoekers, maar vooral ook als we kijken naar het grote aantal leden dat naar de meeting komt. Een jubileum is een mooi moment om eens te kijken naar het verleden en hoe je je daarbij voelt. Marwin en Maarten deden dat beiden in het forumverslag van de meeting. Hieronder staan ze nog eens uitgesplitst met een paar kleine aanpassingen. Als ikzelf terugkijk op de 10 jaar waarbij de site begon als een site met een paar pagina's over enthousiaste 3D tekeningen van Villa Volta (maar het project was te ambitieus), maar hierdoor ontstonden vele nieuwe dingen. Je kan het vergelijken met het zoeken naar een perpetuum mobile, dat in het verleden heel vaak geprobeerd is om te maken, maar daardoor de basis is voor vele nieuwe uitvindingen. Hoewel de site toen nog niet in de belangstelling stond en een beetje opgroeide onder de grote vleugels van het Wondere Wereld Web, is de enthousiasme en drive om de site te maken gebleven. Dat wil niet zeggen dat de site ook moeilijke tijden gekend heeft, absoluut. Het leven gaat niet over rozen. In dat soort situaties heb je vrienden nodig om elkaar erdoorheen te slepen. En de situatie waar wij 10 jaar geleden in verkeerden is nog nog steeds actueel. Veel nieuwe initiatieven worden ontplooit zoals een Twinkel Magazine, een Pretrijk enzovoort. Ik weet precies wat ze doormaken en ook de echte stresstest zal nog gaan komen. En dat is niet een kwestie van maanden, maar van jaren. Mensen gaan werken, krijgen vriendinnen, thuis situaties veranderen, interesses veranderen (ook die van de Efteling) etc etc etc. Dat heeft allemaal impact op hoe de site ontwikkelt enzovoort. En je moet er steeds meer voor opofferen wil je actueel blijven en vernieuwen en dat wordt op een gegeven moment een optelsom waarin je staande moet houden. Een site opzetten is geen probleem, maar onderhouden kost het meeste werk. Een site moet tegen heel wat stormen bestand zijn heb ik gemerkt in de afgelopen tien jaar. Voor mij is D5Z onderhand de tweede baan geworden en het offer dat je daar voor moet brengen kan groot zijn in termen van familiebanden etc. Een Chinees spreekwoord zegt niet voor niets: "Wees voorzichtig met wat je wenst" en hoewel het leuk lijkt, zien mensen deze kant niet echt, en dat is niet erg, maar is voor de huidige generatie starters wel van belang. Maar als je het perse wil kom je er wel! Weliswaar met lange adem, maar toch. Nu is het absoluut niet zo dat ik het voor mezelf anders wil hebben. Zelf heb ik de bewuste keuzes gemaakt (en sinds de laatste jaren ook samen met Maarten) om de site zo groot te brengen. En ik geniet van elk moment dat er meetings gehouden wordt, hier op het forum gereageerd wordt en het respect dat men voorelkaar en voor de Efteling heeft. Dus als je vraagt: "Zou je het zo weer over doen" "Absoluut!" En zeker met de omschakeling naar D5Z is er voor mij wel een droom uitgekomen. Of om maar bij de leus van NXP te blijven: "What if you could..." En uiteraard heeft de site een fantastische team die meewerkt en mee bouwt, want hoewel ik het destijds niet echt in de gaten had en de leus verzon: "Een website bouw je niet alleen" geldt dat voor 200% voor D5Z. Sterker nog, alle leden bouwen eraan mee! In elke vorm die je maar kan bedenken. En die sociale basis is de basis voor D5Z en dat is toch het mooiste dat je kan krijgen als 10 jarig cadeau?! En uiteindelijk kan en mag iedereen daarvan genieten! Het is een product van ons allen geworden, dus iedereen mag er de vruchten van plukken. Wij als HM team en ondersteunende mensen verzorgen de boom zodat hij groot en oud mag worden. En als ik bekijk hoe nu de samenwerking met de Efteling is dat natuurlijk mooi meegenomen en uiteraard fantastisch. Als bedrijf zijnde kan ik me best voorstellen dat je bij voorkeur altijd positief wil lezen, maar aan de andere kant kan je je voordeel meedoen waar nodig en dat doet de Efteling ook. Het is alleen de manier waarop je het brengt, de een is daar wat beter, subtieler of diplomatieker in de ander. Maar ja dat maakt de site ook zo gezellig bond en is het karakter en de ziel van de site. Zolang het respect maar behouden wordt gaat de rest vanzelf respecteer jij hun, respecteren zij jou. Uiteindelijk delen we allemaal het gemeenschappelijke passie: attractieparken en specifiek de Efteling en dat is iets dat we niet moeten vergeten danwel verliezen. En zolang dat gebeurd, zie ik de komende 10 jaar rooskleurig in! Bedankt iedereen voor de gezellige meeting, bedankt Efteling voor de hulp, bedankt iedereen voor de felicitaties en de cadeaus! Een dag om niet te vergeten!  Het kost inderdaad offers om de site zo groot te houden. Meer dan mensen kunnen vermoeden of van je zouden willen. Gelukkig mag ik bij het onderhouden van de site ook rekenen op de steun van Chantal die weet dat DVZ een stukje van mijn leven is. Net zoals VVW dat was. We hebben als site diepe dalen gekend waarin de site bijna plat ging. Met veel opbeurende woorden en schoppen onder de kont uitdelen is het telkens gelukt om de site te behouden. Niet alleen Marwin heeft deze momenten gehad, ook ik. Wat dat betreft hebben we elkaar er doorheen gesleept. In december 2006 was er een moment dat VVW bijna in ruste ging en we een nieuw project wilden starten in de vorm van een podcast. VVW zou enkel nog qua nieuws bijgehouden gaan worden. Materiaal voor de podcast was al aangeschaft en de eerste testuitzending was opgenomen, en daar kwam ineens het mailtje van Piet aan. Binnen 3 maanden tijd bestond Villa Volta Web ineens niet meer en stond De Vijf Zintuigen online. Dat was slikken, maar ook een angstig moment. Want hoe nu verder, zou dit aanslaan? Zou dit het moment zijn waarop de zin weer helemaal terug zou komen? Ik kan nu volmondig zeggen 'JA'. Eindelijk kwamen de technische mogelijkheden waardoor alles wat we wilden op de site kon komen. Eindelijk een fotobank, een eigen server, een veilingscript en sindskort ook de entertainmentdatabase (een project dat ik eigenlijk al wilde doen voordat ik bij VVW terecht kwam). Het forum groeide, het koste steeds meer moeite om alle posts te lezen en ook daardoor groeide het team. Ik kan nu niet anders zeggen dat ik ontzettend trots ben op de samenwerking. Tuurlijk gaat dit ook niet altijd zonder horten en stoten, maar we weten als team wel hoe we er samen uit kunnen komen waarna er weer mooie projecten ontstaan.De meeting begon voor mij stressend. Wekenlang was ik zowel met de veiling als met de meeting bezig. Zorgen voor een programma, voor de uitnodigingen aan de Efteling en Villa Pardoes. Met hen het programma doornemen, zorgen dat je kunt filmen en dat er een gastvrouw bij is. Aanpassingen maken aan het schema zodat er voor ieder wat wils te vinden is en we een leuke gevulde dag zouden hebben. Het commentaar over weinig tijd voor attracties voelde vooraf even als een dompertje en dan is het de vraag of die dag de groep wel bij elkaar zou blijven. Wat een meevaller bleek dat te zijn zeg. Mooie momenten op de dag volgden elkaar op. Van een sprookjesboek (moet hem alleen nog bekijken, enkel de kaft gezien aangezien deze bij Marwin ligt) tot een taart. Van een DVD die ik later op de dag pas helemaal bekeken heb omdat op het moment dat dhr. De Boer begon te praten er telefoontjes binnenkwamen dat mevr. Van Berkel er aan zou komen. Een ontzettend mooi cadeau krijgen in de vorm van een Kleinduimpje-ornament. Daarna nog een uitreiking van de cheque (wat was ik zenuwachtig) en uiteindelijk nog een opening van een entertainmentdatabase. Hier had ik helemaal geen woordje voor voorbereid, dus die moest maar ter plekke verzonnen worden. Na de eindshow nog een mini-veilingmeeting bij mijn auto om de pakketjes af te leveren. Terugrijdend naar huis, en nog twee forumleden afzettend, heb ik stukje voor stukje de meeting nog eens doorgenomen. Eindelijk begon ik allemaal te beseffen wat er allemaal gebeurd was. Wat een dag was dit. Jullie mogen best weten dat er een aantal momenten waren dat bij mij stiekem de emoties hoog opliepen en er bijna een traan ging vallen van geluk. Die heb ik telkens maar hard weggeslikt. Ik wil iedereen bedanken die op de meeting is geweest of zijn belangstelling heeft getoond. Alle bezoekers van deze site en allen die hieraan meegeholpen hebben. Zonder jullie was deze site nog maar de helft van wat het nu geworden is. Maar bovenal wil ik het hele Herauten-team bedanken voor hun onvoorwaardelijke steun en dan nog in het bijzonder Marwin voor een erg mooie vriendschap door de jaren heen. Een grote lap tekst geworden die misschien wel van de hak op de tak springt, maar ik ben begonnen met tikken en kon niet meer stoppen. Op dit moment vliegt nog een groot gedeelte van de dag door mijn hoofd en ben ik weer een beetje bezig om alles te beseffen. Wat een dag om nooit te vergeten. |
| ||||||||||||
| Online: 70 gasten en 29 leden, totaal 99 | ||||||||||||
